Altijd weer spannend

De_trein_terug_Proef01-7-bHet is nu de vijfde keer dat ik een boek mag samenstellen, maar het blijft een enerverende belevenis. Nou vooruit, niet zo enerverend als bij Sporen 1, want de allereerste keer was toch het spannendst. Zeker omdat de opmaker destijds – op opmerkelijke kalme toon – meldde dat hij alle tekst en de meeste illustraties wel had gebruikt, maar toch nog twintig pagina’s tekort kwam.

Van de dagen daarna herinner ik me alleen nog maar de intense vermoeidheid terwijl ik als een bezetene nieuwe hoofdstukken schreef en bestaande uitbreidde (en mijn intense zucht toen de opmaker, nog steeds heel relaxed, op het eind vaststelde dat hij zich geen moment zorgen had gemaakt omdat blijkt dat het het altijd weer goedkomt).

Hoewel, Sporen 3 en 4 waren ook intens, omdat ik midden in de afronding van die boeken, nota bene tijdens een wandeltocht met de krant over de IJmuider spoorlijn, keihard onderuit ging en mijn rechterarm blesseerde. Later bleek mijn elleboog gebroken te zijn, wat ik anderhalve week heb genegeerd, want ik had wel wat anders aan mijn hoofd en met die pijnlijke arm nog prima viel te tikken.

Van dat soort toestanden is nu geen sprake. Ik heb de afgelopen weken niets gebutst of gebroken. Weliswaar meldde de uitgever vrijdag dat er door een druktechnische verandering onverwacht vier pagina’s extra waren te vullen, maar aangezien ik zeven reserve-hoofdstukken klaar had liggen, raakte ik daardoor niet echt van slag. Er is genoeg tekst, bij de meeste hoofdstukken zijn genoeg foto’s beschikbaar, alles is ruim op tijd ingeleverd, dus huppakee, gaan met dat boek.

En toch is het spannend en begint het steeds spannender te worden.

Klopt alles wel? Het is nagelezen door kenners, maar is dat voldoende garantie? Zijn alle tikfouten eruit gehaald? Ik heb het tig keer nagelezen en ook de uitgever gaat er met een stofkam doorheen, maar blijft er niet toch ergens een irritante fout staan? Veroorzaakt een noodzakelijke verandering niet een nieuwe fout? En zo ja, haal ik dan niet ergens anders iets overhoop?

En zo ploeg ik door de pagina’s, de vormgeefster ongetwijfeld tot wanhoop drijvend, omdat ik bij elke correctieronde kritischer wordt en opeens dingen zie die ik de vorige keer nog prima vond. En mezelf tot wanhoop drijvend met de gedachte dat een moment van onoplettendheid al het werk van de afgelopen twee jaar kan verpesten.

Kortom… Het is goed dat er een deadline is. Nog twee weken. Daarna is het gewoon klaar.

Het vijfde boek – dat geen Sporen 5 maar De trein terug gaat heten – heeft overigens een ietwat afwijkende opzet. Het gaat ten eerste over een nog bestaande lijn – waarbij ik me gelukkig  heb kunnen uitleven met zeven opgeheven zijlijnen. Bovendien is het formaat van het boek anders. Niet de ietwat vierkante Sporen-vorm, maar een wat smaller en gangbaarder formaat. Qua toon past het desondanks heel aardig in de reeks: geschiedenis, een hoop opmerkelijke verhalen en een reeks ontdekkingstochten.

Advertenties

3 thoughts on “Altijd weer spannend

  1. Hallo Wim, Het was mij niet bekend, dat je zo’n letsel had opgelopen en dus veel pijn had bij het samenstellen van “Sporen 3″. Niet leuk dus. Ik hoop, dat je ”De trein terug” zonder letsel af krijgt.
    Veel succes.
    Groeten van Leo A. van Leeuwen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s