Schrijven in de feesttram

Het was een indrukwekkend gezelschap dat zich op 5 oktober 1904 had verzameld voor de feestelijke opening van de tramlijn Amsterdam-Haarlem. hg-img056

De verslaggever van Haarlems Dagblad noteerde de aanwezigheid van de commandant van de Stelling van Amsterdam – daar ging de tram immers dwars doorheen – het provinciaal bestuur, de burgemeesters en wethouders van de gemeenten langs de trambaan, topambtenaren en een reeks – zoals we ze tegenwoordig zouden noemen – captains of industry, maar wat de HD-verslaggever nog gewoon omschreef als ‘bekende personen uit de wereld van handel en nijverheid’.

Na de nodige toespraken begaf het gezelschap zich naar buiten, waar op het Spui enkele fonkelnieuwe, met vlaggen versierde trams op hen stonden te wachten. Een grote menigte zwaaide de ongeveer 250 genodigden uit, nieuwsgierig naar de trams en naar het sierlijke wachthuisje dat de ESM op het Spui had gebouwd. Eén voor een vertrokken de wagens en reden voortdurend bellend door de Amsterdamse straten, waarin bij tal van huizen de vlag uit hing. Het was een prachtige dag, meldde de verslaggever verscheidene keren. Het was heerlijk weer, de zon scheen en iedereen was blij.

Over de nieuwe tram vertelde hij weinig, behalve dan dat de wagens zo rustig reden en zo’n gemakkelijke gang hadden dat hij het grootste deel van zijn verhaal al tijdens de rit had kunnen schrijven. Over de omgeving had hij des te meer te melden: hoe de tram als een pijl uit de boog vlak langs de waterkant schoot, hoe het dorpje Sloterdijk vol met vlaggen hing, maar ook hoe het paard van de paardentram Amsterdam-Sloterdijk het hoofd treurig liet hangen. Alsof het dier begreep, zo mijmerde de verslaggever, dat het weldra gedaan zou zijn met zijn rijk.

Dan reed de tram weer in volle vaart door – alsof het een langs rijdende trein van de HSM duidelijk wilde maken dat het een serieuze concurrent zou zijn tussen Amsterdam en Haarlem – en dan reden de wagens weer langzaam – zodat de passagiers volop konden genieten van het uitzicht op het rustige landschap. Ook in Halfweg hingen de huizen en de elektriciteitscentrale van de ESM vol met vlaggen. De langs de weg geposteerde rijksveldwachters brachten in dat dorp de tram een militair saluut.

Nadat ze de brug over de Liede onder zich hoorden daveren en kort nadat ze bij de Amsterdamse poort de oude stad binnen waren gereden, arriveerden de gasten bij het Brongebouw. Onderweg was de scheepvaart voor de Langebrug even stilgelegd, zodat die de stoet feestrams niet in de weg zat. Het gezelschap schoof er even na enen aan voor nog meer toespraken, muziek van het Haarlemsch Muziekkorps en, ook niet onbelangrijk, een uitgebreid feestmaal. De verslaggever noemde het voor de volledigheid, hoewel er waarschijnlijk tal van lezers zijn geweest die dag die de reeks gerechten hebben moeten opzoeken in woordenboeken en culinaire kookboeken voordat ze enig idee hadden wat de genodigden voorgeschoteld hadden gekregen (voor de volledigheid: Potage à la tortue, Croquettes à la Toulouse, Pièce de boeuf à la printanière, sauce italienne, Blanquette de poulardes aux fleurons, Pouding à la russe en dessert).

Na de maaltijd brachten de gasten nog wat heildronken uit op de Koninklijke familie, op initiatiefnemers van de lijn en op de ESM, maar vooral ook op de tramlijn zelf. Dat deden ze goed, want het succes lachte Haarlem-Amsterdam daarna ruim een halve eeuw uitbundig tegemoet.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s