Een monumentale brug met vreemde opsmuk

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe trambrug over de Bennebroekervaart roept gemengde gevoelens op. Ten eerste is er natuurlijk blijdschap. Eindelijk weer eens een tastbare herinnering aan de verdwenen tramlijn. Maar er komt ook een gevoel van meewarigheid op. Want, mijn hemel, wat hebben ze dat ding toegetakeld.

De brug was in de tramtijd geen heel geavanceerd bouwwerk. Gewoon twee trapeziumvormige, recht naar beneden lopende landhoofden die twee paar spoorrails ondersteunden. De brug kon niet open en er konden – althans niet officieel – geen voetgangers overheen. Er zaten dus ook geen relingen of iets dergelijks aan. Om het heel oneerbiedig te zeggen: het was een simpel geval.

Ondanks die eenvoud en ondanks het feit dat ze nog niet heel oud is – de brug is in 1932 gebouwd tijdens de aanleg van de nieuwe route voor de elektrische tram door Bennebroek – is het wel een gemeentelijk monument. Prima natuurlijk. Dat zouden meer gemeenten met hun spooroverblijfselen moeten doen. Die monumentale status heeft de gemeente er echter niet van weerhouden de brug bijna onherkenbaar van gedaante te laten verwisselen. De landhoofden zijn intact gebleven, dat wel gelukkig, maar voor het overige is zo ongeveer alles aan de brug verbouwd.

Een van de opvallendste veranderingen is nog wel nuttig. Omdat de spoordijk aan de noordkant is weggehaald, en het land aan die zijde een flink stuk lager ligt, was de toevoeging van een flinke trap noodzakelijk. Dat wijzigt het uiterlijk van de brug natuurlijk aanzienlijk, maar het is ook niet fijn als niets vermoedende wandelaars opeens een meter of drie naar beneden storten.

De toevoegingen aan de zuidkant van de brug lijken echter totaal overbodig. Ten eerste staan er een paar bankjes versierd met buitengewoon kleurige mozaïeken. Die zien er wat simpel uit, alsof de leerlingen uit de onderbouw van de plaatselijke basisschool een middagje aan de slag zijn geweest met gebroken tegels. Maar dat zal vast niet het geval zijn geweest. Het is nog best lastig om een bloem, een ster of een boom met een paar gekleurde stukjes keramiek te maken, hoe kinderlijk ze er ook uit zien. Tegelscherven zijn bovendien niet het ideale knutselmateriaal voor kleuters – althans, zo kijken wij er thuis tegen aan. Wat de bankjes met de tram hebben te maken, blijft volstrekt onduidelijk. Nergens in de mozaïeken is een hint van een spoor, een tramstel, een conducteursaccessoire of desnoods een stationsklok te zien.

Twee andere toevoegingen die niet direct een band met de Blauwe Tram lijken te hebben, zijn de half ingegraven kanonslopen bij de entree van de brug. Ze wekken een historische indruk, wat bij een monument nooit weg is, maar maken de oude spoorbrug ineens wel heel krijgshaftig. Alsof de NZH zich in barre tijden al schietend en bombarderend een weg door Zuid-Kennemerland baande.

De brug zelf heeft een vriendelijk houten wegdek gekregen. Ook niet origineel, maar wel zo praktisch. Je kunt van voetgangers niet verlangen dat ze al balancerend over een paar metalen staven naar de overkant schuifelen. Dat houten dek lijkt echter zijn beste tijd gehad te hebben. Her en der liggen grote rubberen matten. Meestal een teken dat de staat van de planken er onder niet erg fraai is. Je zult er wel veilig over kunnen lopen– anders hadden er wel dikke metalen platen gelegen – maar het is niet aan te raden om er tijdens de kampioenstoer van FC Bennebroek met vijftig man tegelijk op te gaan hossen.

Verhalen in de plaatselijke pers onderstrepen die slechte staat. Uit een onderzoek van de Historische Vereniging voor Heemstede en Bennebroek en het Museum voor Openbaar Vervoer En straatbeeld blijkt dat de brug er vervallen bij ligt en de staalconstructie verroest is, maar dat de landhoofden goed zijn en restauratie meer dan de moeite waard is. Ze stellen voor om de brug te vernieuwen in tramstijl. Althans, wat het museum en de historische lui als tramstijl zien: een houten brugdek met vier donkere strepen er in alsof er een dubbelspoor ligt, een metalen reling met daarin het NZH-logo en een authentiek lijkende bovenleidingmast. ,,Wel wat verkleind zodat het in de omgeving past’’, meldt De Heemsteder in een artikel over de plannen er zekerheidshalve bij. Bovendien moeten informatieborden de wandelaars straks duidelijk maken wat voor een historisch bouwwerk ze op het punt staan over te steken.

Of die brug er ooit komt, is niet zeker. In krantenartikelen benadrukken de initiatiefnemers keer op keer hoeveel steun ze wel niet hebben voor dit leuke plan. Wat meestal duidt op een ernstig gebrek aan geld, anders bouw je dat ding gewoon. Het is hoe dan ook, ondanks alle opsmuk, beter dan wat er nu ligt. En een goede historische uitleg zou natuurlijk helemaal fantastisch zijn. De enige geschiedkundige informatie die een bezoeker nu krijgt, is het woord ‘trambrug’ dat tamelijk onopvallend in een van de planken van de reling is gesneden. Een lekker compacte samenvatting van de historie op deze plek, maar het roept bij een niet-ingewijde voorbijganger waarschijnlijk aanzienlijk meer vragen op dan het beantwoordt.

Advertenties

2 thoughts on “Een monumentale brug met vreemde opsmuk

  1. Pingback: Trambrug Bennebroek opgeknapt | Sporen

  2. Pingback: Bennebroek heeft nu eindelijk een echte trambrug | Sporen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s