De Julianabrug ontploft door de trein van 18.36 uur

19380701 ijc ontploffing julianabrug door treinOp 30 juni 1938, om tien over half zeven, fietst IJmuidenaar Van E. in de richting van de Julianabrug. Het is er opvallend stil. Normaal krioelen wandelaars en fietsers en denderen auto’s en vrachtwagens over deze brug, de belangrijkste verbinding tussen Oud-IJmuiden en de rest van het dorp. Maar Van E. is er nu, rond etenstijd, de enige weggebruiker. Een enkele omwonende ziet hem de brug opdraaien, net op het moment dat uit het westen de trein komt aanrijden, die enkele minuten daarvoor van station IJmuiden is vertrokken. Een ogenblik later volgt er een dreun die IJmuiden op zijn grondvesten doet trillen.

Verbrijzelde trottoirtegels schieten als granaatscherven in het rond, gevolgd door een kolkende stofwolk: het omhoog geblazen zand onder die tegels. Het glas van een paar lantaarnpalen in een straat verderop versplintert door de schokgolf die over het dorp trekt. Na de knal regent het puin. Grote stukken beton, sommige vele kilo’s zwaar, zijn hoog de lucht ingeschoten en knallen met een donderend geraas rond de brug neer. Het puin valt in de tuinen en de balkons van de huizen rond de brug en komt zelfs in de Kennemerlaan terecht, honderd meter verder.

Bewoners rennen massaal hun huizen uit, in de veronderstelling dat onder het viaduct een ernstig treinongeluk is gebeurd. Maar de trein van 18.36 uur snort zo op het oog ongehavend verder in de richting van halte Julianakade. Ook met de fietser loopt het goed af. Meteen na de knal zien omwonenden hem verdwijnen in een wolk van puin en zand, maar hij duikt in een reflex naar de grond. Zijn fiets ligt gehavend onder de brokstukken, maar Van E. zelf mankeert niets, op een paar butsen en builen na.

Als het stof is neergedaald, ziet de Julianabrug er uit alsof er een veldslag heeft plaats gehad. De brug zelf staat nog overeind, maar het brugdek is een grote, vormeloze laag puin en zand. Alsof er een huis is ingestort, schrijft de IJmuider Courant de volgende dag. Het trottoir aan één kant is volkomen verpulverd. Onder het open geblazen wegdek is een lange, smalle goot tevoorschijn gekomen waarin, uit een gebroken leiding, een gasvlam sist.

Als door een wonder is er niemand gewond is geraakt. Had de ontploffing eerder op de dag plaats gehad, midden in het drukke verkeer, dan was de ellende waarschijnlijk niet te overzien geweest. De gemeente laat de brug kort na de explosie hermetisch afgrendelen en laat een onderzoek instellen naar de oorzaak.

De experts doen hun werk kennelijk met grote voortvarendheid want de IJmuider Courant kan in het verslag van de ramp al de vermoedelijke aanleiding noemen: een noodlottige combinatie van een gebroken gasleiding en een elektrische trein. De Julianabrug, die acht jaar daarvoor een oude, smalle brug over het spoor heeft vervangen, is niet alleen een verkeersverbinding, maar zorgt er ook voor dat allerlei leidingen en kabels het spoor over komen.

In het brugdek zijn daarvoor drie stroken aangebracht: één voor elektriciteitsleidingen, één voor telefoon- en radiodistributiekabels en één voor een gasbuis. Die laatste leiding maakt vlak voor de brug een scherpe bocht. De autoriteiten vermoeden dat die buis door het vele verkeer is kapot getrild waarna gas zich heeft opgehoopt onder het wegdek. Een vonk van de elektrische trein van 18.36 uur liet de hele boel vervolgens exploderen.

De brug is later weer gewoon in gebruik genomen. Ondanks de ravage blijkt het casco – dat is opgetrokken uit gewapend beton – vrijwel onbeschadigd.

 

Advertenties

One thought on “De Julianabrug ontploft door de trein van 18.36 uur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s