Herinneringen langs het asfalt (1.4)

En het volgende hoofdstuk dat door de machine is gehaald, hoewel het deze keer maar om een paar kleine wijzigingen ging: het stuk tussen Oude Wetering en Leimuiden.


Weteringbrug heeft zijn ontstaan voor een belangrijk deel te danken aan het aan de andere kant van de Ringvaart gelegen Oude Wetering. Zoals veel andere dijkdorpen in Haarlemmermeer is het een soort satelliet van een grotere plaats, een plek waar knechten en landarbeiders destijds goedkoop konden wonen terwijl ze aan de andere kant van de vaart hun brood verdienden.
De vorm van Weteringbrug is echter bepaald door de Haarlemmermeerlijnen. Het spoor maakte hier, nadat het de brug over de Ringvaart was gepasseerd, een ruime bocht om vervolgens aan de voet van de ringdijk verder te gaan. Weteringbrug vult precies de ruimte tussen de oude spoordijk en de Ringvaart, als een kat die zich behaaglijk in een oksel schurkt.
Uiteindelijk heeft het dorp ook zijn naam aan de Haarlemmermeerlijnen te danken, zij het via een omweggetje. Tot 1959 heette het hier Weteringbuurt. Het woord ‘buurt’ had echter een negatieve bijklank gekregen. Toen de bewoners door de gemeente in de gelegenheid werden gesteld om een andere naam te kiezen, kozen ze ervoor om zich te noemen naar ‘hun’ ooit voor het spoor aangelegde brug.

De Haarlemmermeerlijnen zelf zijn tussen Oude Wetering en het volgende station – Leimuiden – ongelooflijk eenvoudig terug te vinden. Het spoor is geasfalteerd en gaat nu door het leven als de Weteringweg. De route slingert zich langs een landelijk gebied en is op een enkele rotonde na vrijwel ongerept. Aangenaam wandelen is het echter ook hier niet, want net als de N445 is de Weteringweg een autoweg zonder voet- of fietspaden.
Dat hoeft echter geen probleem te zijn, want de Ringdijk is vlakbij en biedt een prima uitzicht op het oude spoor. En mooier nog, als een wandelaar de Haarlemmermeerlijnen even zat is – het is en blijft een autoweg, en zo boeiend zijn die nu ook weer niet – kan hij lekker ver de Haarlemmermeerse polder inkijken en anders zijn blik richten op de Zuid-Hollandse polders aan de andere kant van de vaart en de Westeinder plassen.
Hoewel, een keer is een afdaling naar de Weteringweg toch weer noodzakelijk. Vlak bij Leimuiderbrug lijkt opeens een vrijwel onaangeroerde spoordijk op te doemen. Het tracé van de trein sneed een stukje af van de bocht die de ringdijk hier maakt, terwijl de verkeersweg gewoon slaafs de vorm van de Ringvaart volgt. De spoorlijn is dus, bij wijze van spreken, eventjes onder het asfalt vandaan gekropen. Langs de kant van de weg ligt een twintig meter brede strook land met daarnaast twee kleine, vrijwel dichtgeslibde slootjes.
Het tracé loopt pal langs boerderij De Zomer, die een ongelooflijk trieste indruk maakt. De kamers zijn leeg, de kozijnen vermolmd. De tuin naast de boerderij is een verzameling puin, opgegraven stronken en vormloos metaalafval. Tussen de rommel en het onkruid is nog wel te zien hoe de spoordijk langzaam opklimt naar de plaats waar ooit het station Leimuiden heeft gestaan (Leimuiden en niet Leimuiderbrug, want dat bestond in 1912 nog niet).
Het station zelf heeft de opheffing van de lijnen niet erg lang overleefd. Het gebouwtje is in 1952 afgebroken. Zelfs de plek waar het heeft gestaan – volgens oude foto’s een mooie, landelijke omgeving – is niet meer terug te vinden: die gaat nu schuil onder het metershoge talud van de N207.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s