Nieuw wandelen over oud spoor

Dick de Waal Malefijt attendeerde me op het nieuwe wandelpad over het oude spoor tussen Hoofddorp en Vijfhuizen. Die moest ik natuurlijk even met eigen ogen bekijken, zodat ik ook deze verandering in de vierde druk van Sporen 1 kon opnemen. Ik ben blij dat ik er naar toe ben gereden. Maar of ik met stip in de lijst van aanbevolen spoorwandelingen ga zetten? Ik weet net niet… Misschien over een jaar of twintig, vijfentwintig.

Opmerkelijk is in elk geval dat de stukjes spoordijk die tijdens Sporen in de polder (de culturele Haarlemmermeerlijnen-wandeling van 2007)  niet of slechts met grote moeite bereikbaar waren, nu bijna gedachtenloos zijn te benaderen. Mainport en Groen – die de wandelpaden heeft aangelegd – heeft stevige bruggen gebouwd over de diepe sloot tussen Geniedijk en spoordijk. Veel steviger dan die wiebeldingen die kunstenaar Frank Bezemer in elkaar zette voor Sporen in de Polder. Bij het gedeelte Buitenschot – tussen de Weg om de Noord en de IJweg – zouden bezoekers er zelfs met rolstoel, rollator en wandelwagen op kunnen. Of dat verderop verstandig is, is vraag twee, maar de entree laat het toe.
Plesmanhoek, het deel tussen de IJweg en de Driemerenweg, is wat lastiger bereikbaar. Hier moeten eerst trappetjes op- en afgeklauterd worden, voordat de brug over de Liniesloot genomen kan worden. Eén trap, vlakbij de Driemerenweg, is nog wel te doen. Maar de tweede trap, een paar honderd meter oostelijker, is enkele meters hoog en tamelijk steil. Kennelijk is deze entree bedoeld voor de wat avontuurlijker ingestelde wandelaars. Tegenover deze trap, in de sloot aan de andere kant van de Geniedijk, ligt een soort trekpontje waarmee de bezoeker zich op eigen kracht richting Haarlemmermeerse bos kan bewegen. Het zal vast goed zijn uitgetest, maar het ziet er uit als een nogal dobberend ding.

Is dit nieuwe spoorpad nu een aanwinst? Voor spoorliefhebbers wel natuurlijk. Waar ze vroeger slechts verlangend aan de oever van de Liniesloot naar de spoordijk konden kijken – het water is zo breed dat een nat pak was gegarandeerd – kunnen ze nu vrijwel het volledige spoor afstruinen. Alleen de tuinen van spoorhuis 8 en voormalig spoorhuis 9 moeten ze overslaan, maar voor de rest is alles tot de laatste meter te bewandelen.

Maar is er ook veel te zien?
Dat valt nog een beetje tegen. Het ligt natuurlijk ook een beetje aan het seizoen: het einde van de herfst is nu eenmaal niet de meest fleurige preiode. Die bloemen die ik er ooit zag, zullen nog wel even op zich laten wachten.
De achtergrond is er nog niet erg op vooruit gegaan. Althans, niet voor dit moment. De akkers van weleer – die of lekker strak waren omgeploegd, óf vol stonden met gewassen in verschillende stadia van het groeiproces – hebben plaats gemaakt voor parkjes. Klinkt goed, maar voorlopig zijn ze niet meer dan die andere parkjes en bossen die in Haarlemmermeer zijn aangeplant: een verzameling sprieten van één, hooguit twee meer hoog. En waar op andere plekken in de nieuwe Haarlemmermeerse natuur het onkruid nog voor enige invulling zorgt, zijn in Buitenschot en Plesmanhoek de velden ongelooflijk kaal. Wandelaars zien elkaar al van honderden meters ver aankomen. Hun honden trouwens ook. Een enkele keer stuiven ze vanuit alle hoeken op elkaar af, om elkaar ergens in het midden in de haren te vliegen, ver buiten het bereik van hun wanhopig schreeuwende baasjes.

De spoorpaden zelf zijn goed te bewandelen. De neiging die veel spoorliefhebbers hebben om iets van het grind op te pikken – iets authentieks van de Haarlemmermeerlijnen, leuk voor thuis – kunnen ze hier echter maar beter onderdrukken laten. De bovenlaag ziet er op het eerste gezicht uit als spoorgrind, maar blijkt bij nadere beschouwing uit gemalen puin te bestaan. De stukjes pvc-pijp en de resten van badkamertegels maken dat wel duidelijk. Dat smeten ze honderd jaar geleden nog niet onder het spoor.
Voordeel is wel dat fietsers het uit hun hoofd laten om hier te gaan fietsen. Die puinscherven kunnen nooit goed zijn voor de banden. Wandelaars hebben hier dus alle ruimte. Dat dan weer wel.

Advertenties

2 thoughts on “Nieuw wandelen over oud spoor

  1. Heb je dat trekpontje zelf ook even uitgeprobeerd ? Zo niet, dan zal ik hem bij mijn bezoek wel even testen.

    Like

    • Nee, nog niet. Ik moest nog snel naar Vijfhuizen (het begon al een beetje donker te worden). Bovendien: ik ben van de opgeheven spoorlijnen, niet van de nieuwe vaarwegen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s