Onderweg naar morgen, o nee, vandaag

Hoewel ik mezelf nou niet echt een neuroot vind, zijn er toch wel momenten dat ik een beetje gek van mezelf word. Sommige mensen lopen fluitend de deur uit op weg naar een belangrijke afspraak en graaien, vlak voordat ze naar buiten stappen, nog snel even de belangrijkste dingen bij elkaar. En als ze die belangrijke dingen vergeten, ach, dan regelen ze ter plekke wel wat. Ik sta dus dagen van tevoren in te pakken, en weer uit te pakken – want heb ik alles wel? – en weer in te pakken. Om het op het laatste moment toch maar weer snel uit te pakken en weer in te pakken.

Maar nu heb ik het meeste wel voor de Sporentocht van morgen, geloof ik. Mijn oude reporterstas (het ding is al tien jaar lang meegesleept naar reportages, wandelingen, en de tochten voor twee boeken en drie series, valt her en der uit elkaar, maar is nog altijd buitengewoon bruikbaar) is gevuld met een flesje water, Sporen 2 (stel dat iemand een vraag heeft waar ik niet meteen het antwoord op weet), twee pennen (stel dat er een mee ophoudt), een notitieblokje, een cameraatje, een portemonnee (ook altijd handig), een plastic tas (je weet maar nooit), mijn Galaxy Tab (voor als ik nog meer moet opzoeken) en mijn mobiele telefoon.

Uiteraard staat in die telefoon het nummer van Karin Toirkens, de organisatrice van de tocht (ik heb haar niet gebeld om te kijken of het het goede jummer was, dat vond ik nou weer te ver gaan), heb ik via Google Maps uitgerekend hoe lang ik er over doe naar het opstappunt bij station Alphen aan den Rijn, heb ik alles opgeladen wat ik op kon laden (inclusief de reservebatterijen), de geheugenkaartjes gecontroleerd en geleegd, de doos met boekjes en kaartjes nog een keer doorgelopen, een oud spoorboekje in mijn tas gestopt (leuk voor de deelnemers) en er weer uitgehaald (want het ziet er toch wel erg broos uit), mijn praatjes nog een keer doorgenomen (en verbeterd) en een foto genomen van het hele spul mijn blog bijgewerkt… En nu is het alweer zaterdag, moet ik toch hoognodig een keer naar bed, maar heb ik nog steeds het gevoel dat ik wat ben vergeten.

Gek word ik van mezelf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s