Lezing-ellende

Het was een weemoedige avond op 10 december 2008. Ik hield toen in Haarlem een lezing over de Haarlemmermeerlijnen en ik had sterk het gevoel dat het de laatste keer was dat ik over mijn spoorlijntje zou praten. Mijn eerste boek was op dat moment een jaar en negen maanden oud en ik dacht: wie is er na al die tijd in hemelsnaam nog geïnteresseerd  in Sporen? Ik had er inmiddels een keer of twintig lezingen over gehouden, ik had een jaar ervoor meegedaan aan Sporen in de Polder en de Museumnacht, kortom: iedereen die iets wilde weten over de Haarlemmermeerlijnen had ik persoonlijk van al mijn inzichten op de hoogte gebracht. Het aantal verzoeken werd ook minder. Dus ik dacht: nog één keer en dan is het klaar. Het bleek zo’n ramp dat ik het niet bij kón laten zitten.

Ik deed de lezing samen met een dame die alles wist over de trekschuit. Het idee achter de avond was: met de trekschuit van Leiden naar Haarlem en met de trein terug van Haarlem naar Leiden. Op zichzelf een leuk idee. Iets dergelijks hadden we ook gedaan in Leiden, alleen was de avond toen ook al behoorlijk in het water gevallen.
De trekschuitdame had haar presentatie op een DVD gebrand, maar pas bij het begin van haar praatje kwam ze er achter dat ze alleen het linkje naar haar powerpoint op het schijfje had gezet. Dat lijkt een kleinigheid, maar als je het powerpointbestand waarnaar het verwijst er niet bij hebt staan, ben je snel klaar met je lezing.
In Leiden moest ik dus alvast de terugreis per trein bespreken terwijl een van de trekschuithelpers met een gierende vaart naar het huis van de dame reed om de rest van de presentatie op te halen.

In Haarlem had ze haar presentatie wel bij zich – helaas wel, bedacht ik in de loop van de avond – maar hield haar presenteerlasertje er halverwege er mee op. Het gefriemel met het uitdovende lichtje, maakte haar lezing zeker tien minuten langer dan gepland. Een bijna onafzienbare reeks praatjes en plaatjes van buitenhuizen – die bleken zijdelings ook iets met de trekschuit te maken te hebben – voegden daar nog eens twintig minuten aan toe.
Volgens de oorspronkelijke planning moesten we samen tweeëneenhalf uur: zij een uur, ik een uur, een kwartier pauze en een kwartier vragen en antwoorden. Toen ze na een uur meldde dat ze halverwege was, was het wel duidelijk dat dat schema niet gehaald ging worden. Na verschillende sommeringen aan haar adres om er nu echt een eind aan te breien en na een drastisch ingekorte pauze, had ik nog precies een half uur om mijn lezing er doorheen te jassen. Dat is uiteindelijk nog redelijk gelukt – ondanks de interrupties van de beheerder van het gebouw die, exact op het moment dat de tweeëneenhalfuur voorbij waren, meldde dat hij de boel aan het afsluiten was en dat wij naar buiten moesten gaan. Na enige onderhandelingen kon ik er vijf minuten bij krijgen, maar dan verwachtte hij dat de zaal ook echt leeg zou zijn. Vier minuten laten verscheen hij weer in de deuropening om er op toe te zien dat dit ook inderdaad gebeurde. Terwijl ik mijn laatste vijftien dia’s er in dertig seconden doorheen schoot en er en passant nog even een leuke anekdote doorheen wurmde stormde ik af op de finish.

‘Dit nooit meer’ was mijn eerste gedachte. Maar daarna kwam toch een drang naar revanche. ‘Weg met die trekschuit, leve de Haarlemmermeerlijnen’. Ik sluit niet uit dat toen, onbewust, het besluit is gevallen dat ik zo snel mogelijk de rest van mijn favoriete spoornet in kaart wilde brengen. Zodat ik daar opnieuw lezingen over kon houden.

Ik moest daar aan denken nu ik voor het najaar ben geboekt voor twee nieuwe lezingen. In Den Haag en Amstelveen. Zonder trekschuit-lui. Dus dat scheelt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s