Alphen.cc 12: Een gebroederlijke splitsing in Aarlanderveen

Op 31 december 1935 sloot het grootste deel van de Haarlemmermeerlijnen. Vijfenzeventig jaar later trekt deze trein nog altijd zijn spoor door het landschap. Alphen.cc ging op zoek naar de tastbare herinneringen aan dit boemeltje in de Rijn- en Veenstreek. Aflevering 12: station Aarlanderveen.

De broers Ruud en Frank van der Salm waren in de eerste jaren van het nieuwe millennium heel toevallig tegelijkertijd op zoek naar een nieuw huis. Ze zochten beiden iets moois, iets bijzonders, het liefst iets monumentaals ook. Maar ze zochten nog niet samen. Dat deden ze pas toen Ruud op een goede dag langs station Aarlanderveen reed en zag dat dat te koop stond. ,,Ik vond het een prachtig gebouw, maar het was veel te groot voor mij alleen. Toen kwam voor het eerst de gedachte op: Hé, we zijn allebei op zoek naar zo’n soort huis. Waarom doen we het niet met z’n tweeën?’’, zegt Ruud van der Salm.
Zo gezegd zo gedaan, klinkt het dan meestal, maar dat viel in dit geval tegen. ,,De prijs was veel te hoog. Dat konden we niet betalen, ook niet gezamenlijk.’’ Station Aarlanderveen verdween weer uit de gedachten van de beide broers, die nu echter wel eendrachtig naar een nieuw huis bleven zoeken. Na een jaar of wat hadden ze nog steeds niets gevonden wat hen echt aansprak en opperde Ruud om toch weer eens een kijkje te nemen in Aarlanderveen. Het station bleek namelijk nog steeds te koop te staan en was nu aanzienlijk in prijs gedaald.
,,We hebben een bezichtiging gevraagd en we waren meteen verkocht. Dit zit wel goed, zeiden we tegen elkaar. Het huis heeft zo’n uitstraling, zo’n aantrekkingskracht, het was precies wat we zochten’’, zegt Ruud van der Salm en hij begint weer te glunderen.

De broers gingen in 2005 samen aan de slag, maar ieder in hun eigen tempo. ,,Frank maakte het privaatgebouwtje bij het station geschikt voor bewoning en trok er tijdelijk in. Daar van uit deed hij het werk, in de avonden en in de weekeinden. Voor mij was dat geen optie. Ik heb een gezin. Ik had dubbele woonlasten. Ik wilde er zo snel mogelijk in’’, zegt Ruud van der Salm.
Hij zette zijn klusbedrijf tijdelijk stop en stortte zich volledig op het station. Een half jaar later was het belangrijkste werk gedaan. ,,Mijn broer was pas tweeënhalf jaar later klaar. Dan moet ik er ook wel bij zeggen dat hij een veel groter stuk heeft. We hebben het station niet precies door midden gedeeld. Dat kwam niet uit met de indeling. De verhouding is nu veertig – zestig. Veertig procent voor mij, zestig voor hem.’’
Hoe verschillend hun aanpak ook was, het begin van de verbouwing was voor beide broers hetzelfde. ,,We hebben het gebouw helemaal leeg moeten halen. De vloeren op de begane grond en de verdieping waren heel slecht. Dus die hebben we er uit gesloopt. En daarmee tegelijkertijd ook alle oude elektriciteitsleidingen en gasleidingen. We hebben alles vernieuwd.’’

Hoewel de slechte staat van de binnenvloeren een tegenvaller was, bood ze ook een paar voordelen. ,,Op de eerste verdieping, waar vroeger de keuken was, stond een prachtige kast. Die was destijds door de timmerman boven in elkaar gezet. Hij is zo groot dat hij niet op een normale manier de trap af kon. Maar toen we alles leeg hadden gehaald, konden we hem simpel naar beneden laten zakken. Hier, daar staat hij´´, zegt Ruud van der Salm en hij wijst op een grote, witgeschilderde servieskast. ,,Prachtig ding, niet?’’
De sloop van de vloeren gaf de Van der Salms echter vooral de gelegenheid delen van het huis efficiënter in te richten. ,,In de kelder waren de vloerbalken destijds op een stalen bint gelegd. De constructie was prima, maar die stalen binten waren net te laag. Je kon daardoor niet door de kelder lopen zonder voortdurend je hoofd te stoten. Ik heb de vloerbalken nu ín die stalen binten laten vallen en de hele zaak vervolgens vijftien centimeter omhoog gegooid, waardoor je in de kelder overal normaal kunt staan. Zo konden we die ruimte ook bij het huis betrekken. Ik heb er nu mijn werkkamer.’’
Heel veel originele onderdelen zijn er bij Ruud van der Salm niet meer terug te vinden. ,,Er was bij vorige verbouwingen al het nodige veranderd of weggehaald. Wat er nog authentiek was in de indeling, is tijdens de splitsing grotendeels verdwenen. Maar ik heb nog wel wat originele kozijnen en binnendeuren. Niet allemaal. De meeste zijn naar mijn broer gegaan. Hij had meer tijd om dat soort dingen terug te brengen. Ik moest toch meer voor praktische oplossingen kiezen.’’

Het huis van broer Frank, zo blijkt later, ademt inderdaad meer de sfeer van het oude station. Op de begane grond heeft hij de oude entree met zijn geglazuurde bakstenen in tact gelaten. ,,Heel onpraktisch eigenlijk, want je hebt zo een veel te grote hal. Je hebt er meer aan als je de ruimte bij je woonkamer trekt’’, zegt Frank van der Salm. ,,Maar ja, dit hoort gewoon bij het station. We hebben het toch maar zo gelaten.’’
Hoewel ze beiden nu al enige tijd in het station wonen, is het werk nog niet helemaal gedaan. ,,Er liggen nog een paar kleine klusjes’’, zegt Ruud van der Salm. ,,Een kast die nog moet worden afgetimmerd, een randje hier, een randje daar. Je kent dat wel. En de tuin moet nog gebeuren. Dat is nu nog een rommeltje. Als dat achter de rug is, is het hier helemaal perfect.’’

Kader: Een privaat op rolletjes

De HESM huurde degelijke bouwers in, maar af en toe ging er iets flink verkeerd. Op 21 maart 1914 meldt De Rijnlandsche Courant dat de opzichter van Waterstaat het privaatgebouw bij station Aarlanderveen heeft afgekeurd. Het gebouwtje zelf was weliswaar prima in orde, het stond alleen op de verkeerde plaats. Het belemmerde daardoor het zicht van de stationschef op een groot deel van het spoor.
De opzichter merkte het nogal laat, want het werk aan het station was vrijwel afgerond. Een beetje vervelend om het privaatgebouw – het openbaar toilet bij het station – dan nog te moeten afbreken en herbouwen. Volgens De Rijnlandsche Courant hoefde dat ook niet. Het 4,5 meter brede en 6 meter lange gebouw stond op een zware ijzeren en betonnen constructie. De bouwers waren van plan het omhoog te wrikken en vervolgens enkele meters naar achteren te rollen. Die operatie is uitstekend gelukt, zo is ook nu nog naast station Aarlanderveen te zien.

 

 

Lees de originele pagina uit Alphen.cc: alphencc12 20101117

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s