De pijp

Zo, ik ben in Alphen.  Weer een lijn klaar.  De verhalen vielen me alleszins mee. Ik heb wel het stukje over de Treinweg compleet herschreven. Op deze plek had ik eerder uitgelegd hoe ik langs dit stukje spoor compleet verdwaalde. Op een blog kan dat wel. In een boek moet je langzaam toch wel weten waar je heen moet.
Daar kon ik  in het stuk mooi het Aarlanderveense afbraakschandaal in kwijt – over de Aarlanderveense expediteur die in 1937 op grote schaal verwijderde bielzen, grind en zand verduisterde. Toen ik in archieven verder zocht naar de afloop van het schandaal, dat de landelijke pers haalde, bleek het met de straf van de man wel mee te vallen. Een paar maanden voorwaardelijk en verplichte terugbetaling van de schade, die overigens niet meer dan 150 gulden bedroeg. Was daar nou een grootschalig politieonderzoek voor nodig?
Ik heb op deze lijn over een tweede verdwenen huis geschreven: Zuideindscheweg. De voorgeschiedenis is leuk – het was een initiatief van de bevolking – het slot treurig – want het werd al na acht jaar weer opgeheven – en de huidige plek is nog altijd terug te vinden. Wat wel stom van me was, was om niet even verder te kijken toen ik op het terreintje was. Ik zag wel een metalen buis uit het gras steken, maar besteedde er toen niet veel aandacht aan. Nu wil ik wél weten wat het was, maar ik kan nergens vinden waar die buis voor dient. Moet ik speciaal daarvoor weer een keer naar Aarlanderveen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s