Het leven op station De Hoef

Een baan als stationschef op de Haarlemmermeerlijnen was geen vetpot. Zeker niet als die chef ook nog eens twaalf kinderen moest voeden. De Rijn en Gouwe geeft in 1982 een aardige blik achter de schermen als de krant met Piet en Dirk Uithol terug kijkt op het leven van hun moeder Lena Uithol, de laatste chef van station De Hoef.

Het voedsel voor het gezin kwam grotendeels van de tuin langs het spoor, waar tussen de bedrijven door aardappelen en groenten werden verbouwd. Geiten, kippen, konijnen, een zeug en een paar biggen zorgden voor de eiwitten. ,,Na de slacht in november hingen er zeker driehonderd worsten aan de balken op zolder”, herinnert Dirk Uithol zich. Rond sinterklaas stortte het gezin zich op de boerenkool. Een van die kolen ging naar binnen, werd er opgetuigd en voorzien van kaarsen en deed vervolgens dienst als kerstboom.

Warm water was er niet in het haltehuis. Dat kwam van het spoor. Op wasdag zette de stationschef een grote teil op het perron, dat dan werd gevuld met heet water van de stoomlocomotief. Volgens Dirk en Piet Uithol gebeurde dit allemaal zonder dat de trein ook maar een minuut vertraging opliep.

Niet alleen Lena Uithol was in dienst van de Haarlemmermeerlijnen, ook haar echtgenote werkte er voor. Hij was baanwerker en hulp-brugwachter bij de brug over de Kromme Mijdrecht. Maar volgens de beide zoons van Lena Uithol was in feite het hele gezin in dienst van het spoor. De oudste dochter assisteerde haar moeder bijvoorbeeld met het verkopen van kaartjes, het schoonhouden van het wachtlokaal en de administratie. Ook zorgde ze er voor dat dagelijks de opbrengst werd afgedragen, al was dat een tamelijk overzichtelijke klus. Het geld ging in een leren tas met koperen slot mee naar de stationschef in Aalsmeer.

De jongens hielpen geregeld om de brug te bedienen, vooral als vader zich weer eens had verslapen. Als ze werden gewekt met de kreet ‘de trein komt er aan!’ wisten ze wel hoe laat het was. Vliegensvlug renden ze naar buiten om, soms nog gekleed in hun onderbroek, de brug dicht te draaien.

Het leven op station De Hoef

Een baan als stationschef op de Haarlemmermeerlijnen was geen vetpot. Zeker niet als die chef ook nog eens twaalf kinderen moest voeden. De Rijn en Gouwe geeft in 1982 een aardige blik achter de schermen als de krant met Piet en Dirk Uithol terug kijkt op het leven van hun moeder Lena Uithol, de laatste chef van station De Hoef.

Het voedsel voor het gezin kwam grotendeels van de tuin langs het spoor, waar tussen de bedrijven door aardappelen en groenten werden verbouwd. Geiten, kippen, konijnen, een zeug en een paar biggen zorgden voor de eiwitten. ,,Na de slacht in november hingen er zeker driehonderd worsten aan de balken op zolder”, herinnert Dirk Uithol zich. Rond sinterklaas stortte het gezin zich op de boerenkool. Een van die kolen ging naar binnen, werd er opgetuigd en voorzien van kaarsen en deed vervolgens dienst als kerstboom.

Warm water was er niet in het haltehuis. Dat kwam van het spoor. Op wasdag zette de stationschef een grote teil op het perron, dat dan werd gevuld met heet water van de stoomlocomotief. Volgens Dirk en Piet Uithol gebeurde dit allemaal zonder dat de trein ook maar een minuut vertraging opliep.

Niet alleen Lena Uithol was in dienst van de Haarlemmermeerlijnen, ook haar echtgenote werkte er voor. Hij was baanwerker en hulp-brugwachter bij de brug over de Kromme Mijdrecht. Maar volgens de beide zoons van Lena Uithol was in feite het hele gezin in dienst van het spoor. De oudste dochter assisteerde haar moeder bijvoorbeeld met het verkopen van kaartjes, het schoonhouden van het wachtlokaal en de administratie. Ook zorgde ze er voor dat dagelijks de opbrengst werd afgedragen, al was dat een tamelijk overzichtelijke klus. Het geld ging in een leren tas met koperen slot mee naar de stationschef in Aalsmeer.

De jongens hielpen geregeld om de brug te bedienen, vooral als vader zich weer eens had verslapen. Als ze werden gewekt met de kreet ‘de trein komt er aan!’ wisten ze wel hoe laat het was. Vliegensvlug renden ze naar buiten om, soms nog gekleed in hun onderbroek, de brug dicht te draaien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s