Stap voor stap een eeuw terug

Station Ter Aar is de vreemdeling onder de HESM-gebouwen. Hoe groot de verscheidenheid ook is onder de andere stations en wachterwoningen, in de verte lijken ze allemaal wel een beetje op elkaar. Zo niet ‘Ter Aar’. Het gebouw is veel strakker en klassieker dan al het andere, Jugendstilachtige spul bij elkaar.
Binnen is het onderscheid met de andere stations zo mogelijk nóg groter. De meeste stationsgebouwen zijn binnen knus en gemoedelijk, hoe verbouwd en uitgebouwd ze soms ook zijn. De gebouwen zijn vrij krap opgezet en dat krijgt een mens er nooit helemaal uit. Station Ter Aar is binnen echter immens. De entree is aangenaam ruim, de woonkamer is een grote, lichte balzaal en de overloop op de eerste verdieping is op zichzelf al ruim genoeg om het gezin van een modale stationschef te huisvesten. De batterij ruime kamers waar die overloop toegang tot biedt, lijkt vervolgens bijna te veel van het goede.

Diana Clement en Rob den Besten, sinds 2004 de eigenaars, vielen destijds als een blok voor het station. ,,We waren op zoek naar iets moois, iets ouds, een huis met historie en met een hoop ruimte er omheen. Toen dit huis te koop stond, en de prijs een voor ons betaalbaar niveau had gekregen, zijn we een keer gaan kijken. We dachten meteen: dit is het. Voordat we het kochten, zijn we er wel een keer doorheen gelopen met een bouwkundige. Daar werden we alleen maar enthousiaster van. De man vond het een geweldig huis en liet ons allemaal bijzondere details zien. We hebben bijna een hele dag met hem doorgebracht. De oude bewoners, die al die tijd beneden zaten, zullen wel gedacht hebben. ‘Wat komen ze nu toch allemaal tegen?’ Maar dat was allemaal pure interesse. Gebreken zagen we nauwelijks. Het gebouw was in een prima staat.”

De woonkamer zelf is één van die bijzondere details, al is daar binnen weinig van te zien. ,,Nadat het spoor is opgeheven is het een tijdje gebruikt als lagere land- en tuinbouwschool”, zegt Diana Clement. ,,Althans, dat heb ik me laten vertellen door mensen in het dorp. Ik ben het nog nergens op schrift tegen gekomen. In elk geval, omdat een schoolklas aan bepaalde eisen en afmetingen moet voldoen, hebben ze er een stukje aangebouwd.”

Buiten, in de achtertuin, is die uitbreiding wél te zien. ,,Het station was ooit perfect symmetrisch”, zegt Den Besten. ,,Aan de linkerkant zie je een hoekstuk met mooi afgewerkte hardsteen. Dat zit ook aan de andere kant, alleen volgt daar na die hoekstenen nog een stuk muur van een meter of wat. Dat is dus die uitbouw dus. Ze hebben het netjes gedaan, hoor. Het raam is exact hetzelfde en ook de stenen komen wel aardig overeen.”

Veel typische stationdetails zijn verdwenen. De plek waar ooit de loketten zaten, is nu een fraai gestuukte muur. De kamers zijn mooi, groot en ruim, maar de perrondeuren zijn vervangen door ramen en metselwerk. Zelfs de naam van het station is weg. Op de plek van het tegeltableau met ‘Ter Aar’ is nu een klein balkonnetje. ,,Dat is het werk van de vorige bewoners”, zegt Diana Clement. ,,Doodzonde. Van mij had die naam mogen blijven staan.”

Ze sluit niet uit dat het balkonnetje ooit van de gevel verdwijnt en dat de stationsnaam weer terugkeert. ,,We willen hoe langer hoe meer terug naar de originele staat. Het is zo’n mooi gebouw. Alle ontsierende veranderingen willen we er van af halen. Dat balkonnetje is er één van. Het heeft trouwens geen enkel nut.”

Om het oude uiterlijk van station Ter Aar te herstellen, wil Rob den Besten binnen niet al te lange tijd de tweede, ooit verdwenen schoorsteen weer op het dak hebben. ,,We hebben hem niet nodig, maar hij hoort bij het ontwerp. Het station ziet er dan weer veel evenwichtiger uit.”
Ook in kleinere zaken willen ze de originele spullen zo goed en zo kwaad als het kan terug. ,,Aan de buitenkant komen de zinken regenpijpen terug. Er zitten nu van de pvc-dingen. Dat kan dus niet, vind ik.” Ook de knipvoegen wil hij weer terug hebben tussen de bakstenen. Den Besten dubt nog wel of hij over de vraag of hij de gevel dan ook meteen laat reinigen. ,,Het huis zou er dan weer perfect uit zien. Maar aan de andere kant: veel van die schoongemaakte gevels komen een beetje onecht over. Het is een gebouw van bijna honderd jaar oud. Dat mag je best zien.”

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s