Fluitend het verhaal uit

Het was een bescheiden afscheid op vrijdag 30 mei1986. Het einde van bijna 74 jaar spoorgeschiedenis was voor de Nederlandse Spoorwegen geen reden om eens lekker uit te pakken. Geen muziekkorpsen, geen zwaaiende menigten op de stations en geen dagen durende volksspelen in de dorpen, zoals tijdens de allereerste rit in 1912. Maar helemáál ongemerkt ging het slot van de Haarlemmermeerlijnen ook weer niet voorbij.

’s ochtends om tien uur vertrok de laatste trein vanuit Nieuwersluis naar Uithoorn, waar ze, volgens de krantenverslagen uit die tijd, luid fluitend het rangeerterrein oprolde. In de trein zaten talloze oud-medewerkers die door de NS waren uitgenodigd nog één keer over het laatste restant van het eens zo uitgebreide netwerk te boemelen. Het was een dag vol kleine, ingehouden emoties, zoals de plaatselijke krant een paar dagen later schreef. Die emoties kwamen vooral naar boven toen de omwonenden van het spoor afscheid namen van de laatste rangeerders, Boere, Vork en Van de Ende. De mannen waren zo ongeveer kind aan huis geweest bij de bewoners van de overgebleven spoorhuizen. Op de Haarlemmermeerlijnen was het die laatste jaren kalm en gemoedelijk aan toe gegaan.

Uiteindelijk werd het in Uithoorn toch nog een vrolijke boel. Toen de trein ’s ochtends rond elf uur zijn eindpunt bereikte, stortten de oud-rangeerders op een op het emplacement staande rangeerloc. Aanvankelijk lukte het hen niet om het ding weer aan de praat te krijgen. Een oude rot in het vak kende echter nog een paar trucjes waarmee hij de motor toch weer kon starten. Voortdurend met de fluit spelend rosten de oud-rangeerders vervolgens met de rangeerloc over het emplacement, met de familie op de bok. Die konden hun kunsten nu eindelijk eens van dichtbij bewonderen.
Bij de werkelijk laatste rit, waarbij al het materieel van station Uithoorn naar station Nieuwersluis werd gereden, ging het er wat stiller aan toe. De rangeerloc werd aan de trein gekoppeld, en nadat de spoormedewerkers de combinatie hadden uitgezwaaid, vertrok de trein voor de terugrit. Onderweg werden bij Karotex in Mijdrecht nog drie lege wagens opgepikt en afgevoerd richting Nieuwersluis.Ook bij de aller-, allerlaatste rit stond de trein geregeld stil om omwonenden nog een keer afscheid te laten nemen – en de talloze treinfanaten de kans te bieden de trein nog één keer te fotograferen voor hun lievelingsstation of -spoorhuis. Voor de gelegenheid was de locomotief voor deze slot-terugrit versierd met bloemen en door Mijdrechtse spoorliefhebber Raymond Kiès getooid met een spandoek. ‘Uithoorn-Nieuwersluis Laatste rit 30 mei 1986 Nog eenmaal HP’

Waarmee hij de Haarlemmermeerlijnen met een nieuw raadsel opzadelde. Waar stond dat ‘HP’ nou in hemelsnaam voor? ,,Inderdaad ben ik één van de drie die weten wat HP betekent. Vind je het erg als dat zo blijft? Al bijna 25 jaar is het een onderwerp van speculaties en ik heb nog nooit de juiste betekenis gehoord. Eigenlijk is het veel leuker zo”, antwoordt Kiès desgevraagd.

Advertenties

2 thoughts on “Fluitend het verhaal uit

  1. “Waar stond dat ‘HP’ nou in hemelsnaam voor?”

    De betekenis van HP liet Raymond zich in 1985 (dus nog vòòr de afscheidsrit) aan mij ontglippen d.m.v. een redactioneel stukje: “Harde Plasser”. Eigenlijk niet iets dat je op een laatste trein zet…

    Misschien is Raymond vergeten dat ie mij de betekenis vertelde, ik kan het mij nog goed herinneren 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s