Mijdrechtse Zuwe staat in de wacht

Wat de toekomst voor de spoorwoning aan de Mijdrechtse Zuwe zal brengen, kan bewoonster Dory Kooiman niet zeggen. Het huis bevindt zich, zoals ze het noemt, in een tussenfase. Misschien blijft het huis in de familie, misschien wordt het verkocht. ,,We denken er over na. We weten het nog niet.’’

De familie Kooiman strijkt in 1975 neer aan de Mijdrechtse Zuwe. ,,Mijn vader was bakker, maar hij was opgegroeid in Wilnis, als boerenjongen. Toen hij de kans kreeg om dit huis te kopen, deed hij het onmiddellijk. Hij wilde naar buiten. Hij wilde ruimte en rust om zich heen, maar wel dicht bij het dorp. ’’

Voor een buitenstaander is er vandaag de dag wel wat af te dingen op die beslissing. Goed, het huis ligt aan de rand van Amstelhoek. Een van de ramen in het huis kijkt uit op een rijtje bomen en, daar achter, op een fraai polderlandschap. De andere ramen bieden echter uitzicht op het drukke verkeer van de N201 en op de afrastering met sloperij Pothuizen.
,,Die N201 stelde toen niet zo veel voor’’, zegt Dory Kooiman als de kanttekeningen over de rust aan haar worden voorgelegd. ,,En eerlijk gezegd merk ik er nog steeds weinig van. Ook van Pothuizen hadden we vroeger weinig last. Tegenwoordig wel. Er komt geregeld een flink kabaal vandaan en er denderen af en toe zware vrachtwagens langs, terwijl dat weggetje voor de deur daar helemaal niet geschikt voor is. Maar goed, ik heb begrepen dat ze gaan verhuizen. Dat zou wel mooi zijn.’’
De afgelegen ligging is voor haar ouders niet de enige aanleiding om het huis te kopen. Ook de grote tuin die er omheen lag speelt een grote rol. ,,Mijn vader was dol op tuinieren. Ik ook, trouwens. Ik hielp hem graag. Toen hij begon te kwakkelen, nam ik het van hem over.’’

De verslechterende gezondheid van haar ouders leidt er toe dat Dory Kooiman haar eigen flat opzegt en weer in het spoorhuis aan de Mijdrechtse Zuwe trekt. ,,Ik zat meer hier dan bij mezelf thuis. Dan heeft zo’n flat ook niet veel zin meer.’’
Na dood van haar vader in 1999 en het overlijden van haar moeder in 2009 is Kooiman de enig overgebleven bewoner. Dat zal ze waarschijnlijk niet voor lang blijven. ,,Een van mijn broers denkt er over om het huis over te nemen. Als hij dat niet doet, gaat het de verkoop in. Of ik er in wil blijven? Nee, het is leuk voor een gezin. Voor mij is het veel te groot.’’

Het spoorhuis bevindt zich dus in een wat onbestemde periode in zijn bestaan, en niet alleen wat de eigendomsverhoudingen betreft. De gevel kan wel een opfrisbeurt gebruiken en het houtwerk is op sommige plaatsen aangetast. Een nieuwe bewoner is er waarschijnlijk niet met een likje verf hier en daar. Maar de tuin is inderdaad enorm. En het is ook een uniek huis, althans voor wie van details houdt. Als een van weinige wachterwoningen langs de Haarlemmermeerlijnen heeft het huis aan de Mijdrechtse Zuwe op de eerste verdieping niet één, maar twee uitbouwtjes.

,,Is die er niet later aangezet’’, vraagt Dory Kooiman als ze naar de zijgevel tuurt. ,,Ik weet dat er op de eerste verdieping ook een extra buitendeur is gemaakt, zodat je op het dak van de aangebouwde schuur kan komen.’’ Maar het gat van die deur blijkt overduidelijk later te zijn uitgezaagd, terwijl de gevel van het uitbouwtje precies dezelfde kleur en dezelfde stijl heeft als die van de rest van het gebouw.
,,Misschien hebben ze het gedaan vlak nadat die huizen zijn gebouwd. Heel netjes, zodat je er bijna niets van merkt. Of misschien hebben ze de stenen gebruikt van dat uitgezaagde deurgat. Zou dat niet kunnen? Hoe dan ook, het zit er al zo lang als wij hier wonen. Dat is duidelijk’’, besluit Dory Kooiman.


Mijdrechtse Zuwe staat in de wacht

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:””; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} –>
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Mijdrechtse Zuwe staat in de wacht

Wat de toekomst voor de spoorwoning aan de Mijdrechtse Zuwe zal brengen, kan bewoonster Dory Kooiman niet zeggen. Het huis bevindt zich, zoals ze het noemt, in een tussenfase. Misschien blijft het huis in de familie, misschien wordt het verkocht. ,,We denken er over na. We weten het nog niet.’’

De familie Kooiman strijkt in 1975 neer aan de Mijdrechtse Zuwe. ,,Mijn vader was bakker, maar hij was opgegroeid in Wilnis, als boerenjongen. Toen hij de kans kreeg om dit huis te kopen, deed hij het onmiddellijk. Hij wilde naar buiten. Hij wilde ruimte en rust om zich heen.’’

Voor een buitenstaander is er vandaag de dag wel wat af te dingen op die beslissing. Goed, het huis ligt aan de rand van Amstelhoek. Een van de ramen in het huis kijkt uit op een rijtje bomen en, daar achter, op een fraai polderlandschap. De andere ramen bieden echter uitzicht op het drukke verkeer van de N201 en op de afrastering met sloperij Pothuizen.
,,Die N201 stelde toen niet zo veel voor’’, zegt Dory Kooiman als de kanttekeningen over de rust aan haar worden voorgelegd. ,,En eerlijk gezegd merk ik er nog steeds weinig van. Ook van Pothuizen hadden we vroeger weinig last. Tegenwoordig wel. Er komt geregeld een flink kabaal vandaan en er denderen af en toe zware vrachtwagens langs, terwijl dat weggetje voor de deur daar helemaal niet geschikt voor is. Maar goed, ik heb begrepen dat ze gaan verhuizen. Dat zou wel mooi zijn.’’
De afgelegen ligging is voor haar ouders niet de enige aanleiding om het huis te kopen. Ook de grote tuin die er omheen lag speelt een grote rol. ,,Mijn vader was dol op tuinieren. Ik ook, trouwens. Ik hielp hem graag. Toen hij begon te kwakkelen, nam ik het van hem over.’’

De verslechterende gezondheid van haar ouders leidt er toe dat Dory Kooiman haar eigen flat opzegt en weer in het spoorhuis aan de Mijdrechtse Zuwe trekt. ,,Ik zat meer hier dan bij mezelf thuis. Dan heeft zo’n flat ook niet veel zin meer.’’
Na dood van haar vader in 1999 en het overlijden van haar moeder in 2009 is Kooiman de enig overgebleven bewoner. Dat zal ze waarschijnlijk niet voor lang blijven. ,,Een van mijn broers denkt er over om het huis over te nemen. Als hij dat niet doet, gaat het de verkoop in. Of ik er in wil blijven? Nee, het is leuk voor een gezin. Voor mij is het veel te groot.’’

Het spoorhuis bevindt zich dus in een wat onbestemde periode in zijn bestaan, en niet alleen wat de eigendomsverhoudingen betreft.

De gevel kan wel een opfrisbeurt gebruiken en het houtwerk is op sommige plaatsen aangetast. Een nieuwe bewoner is er waarschijnlijk niet met een likje verf hier en daar. Maar de tuin is inderdaad enorm. En het is ook een uniek huis, althans voor wie van details houdt. Als een van weinige wachterwoningen langs de Haarlemmermeerlijnen heeft het huis aan de Mijdrechtse Zuwe op de eerste verdieping niet één, maar twee uitbouwtjes. ,,Is die er niet later aangezet’’, vraagt Dory Kooiman als ze naar de zijgevel tuurt. ,,Ik weet dat er op de eerste verdieping ook een extra buitendeur is gemaakt, zodat je op het dak van de aangebouwde schuur kan komen.’’ Maar het gat van die deur blijkt overduidelijk later te zijn uitgezaagd, terwijl de gevel van het uitbouwtje precies dezelfde kleur en dezelfde stijl heeft als die van de rest van het gebouw.
,,Misschien hebben ze het gedaan vlak nadat die huizen zijn gebouwd. Heel netjes, zodat je er bijna niets van merkt. Of misschien hebben ze de stenen gebruikt van dat uitgezaagde deurgat. Zou dat niet kunnen? Hoe dan ook, het zit er al zo lang als wij hier wonen. Dat is duidelijk’’, besluit Dory Kooiman.

Advertisements

2 thoughts on “Mijdrechtse Zuwe staat in de wacht

  1. Hallo,

    Laat even weten als je het huis in verkoop doet. Misschien heb ik wel interesse.

    Groetjes Rene Mathot

    Like

  2. Pingback: Mijdrechtse Zuwe staat te koop « Sporen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s