Bouwen op blubber

Op 24 juli 1915 geeft directeur J.W.Th. van Oyen van de HESM tijdens de vergadering van de Afdeling voor Spoorwegbouw en Spoorwegexploitatie in Hoofddorp uitleg over de voortgang van de bouw in Uithoorn. Het zit de Hollandsche Electrische Spoorweg-Maatschappij daar niet mee, om het voorzichtig te zeggen. ,,In de mening dat de ondergrond van Den Thamer-binnenpolder tamelijk vast zou zijn, was met de bouw van de locomotievenremise en van het stationsgebouw begonnen voordat de baan ter plaatse was opgehoogd.’’

Een deugdelijk grondonderzoek had geen kwaad gekund. Want: ,,Bij het heien der palen van de remise kwam echter de onbetrouwbaarheid van den ondergrond aan den dag. Besloten werd over de palen heen zand aan te brengen tot railhoogte, dit zand tot rust te laten komen en daarna opnieuw een bouwput te graven.’’

Een fijn plan ongetwijfeld. Maar toen de nieuwe bouwput was gegraven, bleken maar liefst 26 palen niet meer te vinden. Ze waren volgen Van Oyen afgeknapt of in de diepte verdwenen. Veel palen die de bouwers nog wel konden terugvinden, bleken te zijn verschoven. Kortom, rond station Uithoorn was het één slappe blubberzooi.

De verdwenen palen werden vervangen en de fundering verstevigd, maar dat bleek niet genoeg. ,,Bij het stationsgebouw was men reeds verder gevorderd, de houten fundering was gereed en het metselwerk reikte reeds tot bovenkant trasraam, toen het werk gestaakt werd daar in het metselwerk scheuren ontstonden. De reeds eerder aangebrachte gedeeltelijke zandophoging werd toen tot 1 M. boven railkop verhoogd. Toen enige maanden later het fundament weer werd ontgraven, waren de scheuren in het bagagelokaal aanmerkelijk groter geworden, zodat de gemetselde fundering daarvan afgerbroken moest worden en zowel daar als aan de andere zijde van het gebouw enkele schoorpalen moesten werden bijgeheid, waarop stenen beertjes gemetseld werden.’’

Dat bleek voldoende. Station Uithoorn kon daarna zonder verdere problemen voltooid worden.

Een naast de remise geplande duiker leverde nog meer problemen op. Het ding verzakte zo dat de vleugels, waarop het rustte afknapten en het hele ding rondom scheurde. De genie moest de afgebroken vleugels verwijderen door ze op te blazen. Pas nadat de fundering was uitgebreid en de scheuren gedicht met lood, kon de duiker in gebruik worden genomen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s