Zand

Voor de aanleg van de Haarlemmermeerlijnen zijn een eeuw geleden ongekende hoeveelheden zand nodig geweest. De spoorlijn lag vaak hoger, soms heel veel hoger, dan het omringende land. Dus er moest sowieso zand komen om de spoordijk aan te leggen. Daar kwam bij dat de spoordijk niet op veen mocht rusten. Dat was veel te slap. Op veel plaatsen moesten de spoorbouwers eerst meters veen afgraven tot ze op zand of blauwe klei stuitten, schrijft Jan Rijpkema in zijn scriptie over de Haarlemmermeerlijnen. Alleen dat soort lagen waren stevig genoeg om het spoor te dragen.

Waar kwam al dat zand vandaan?

Meestal uit de buurt. Spoorhistoricus G.A. Russer schrijft in zijn boek ‘Sporen door de Haarlemmermeer’ dat voor de bouw van de grote brug in Aalsmeer – in 1908 het eerste bouwwerk van de spoorlijn p het zand met smalspoor uit de duinen naar Lisse werd vervoerd. Daar was een speciale aanlegsteiger aangelegd in de Ringvaart. De aannemers laadden het zand over in schuiten en voeren dat naar de andere kant van de Haarlemmermeerpolder. Toen de beide opritten waren aangelegd, bleef het overlaadpunt in Aalsmeer in gebruik. Smalspoorlocomotiebenm en zandlorries vervoerden er nog jarenlang zand voor de spoordijken.
Toen de aansluiting met Haarlem klaar was, en de treinen dus in elke plaats konden komen met een spoorweg, begonnen ze ook zand uit IJmuiden te halen. Voor de lijn naar Uithoorn richtten ze hun blik echter weer op het oosten. Het materiaal voor deze spoordijken kwam uit de zanderij bij Crailo, vanwaar het met treinen werd vervoerd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s