Een timide grafheuvel

IMG_1817

Sommige gesloopte spoorhuizen zijn niet helemaal verdwenen. Met wat goede wil zijn hun contouren in het landschap te zien. Zo is het gesloopte stationnetje van Oude Wetering nog altijd zichtbaar in een opvallend ruime kruising. De tamelijk smalle Bruggestraat waaiert er vlak voor de Alkemadelaan plotseling enorm uit naar een rechthoekig plateau: precies de plek waar ooit het station en zijn privaatgebouw stonden. Een kilometer of wat noordelijker is het enkele jaren geleden gesloopte spoorhuis nummer 6 terug te vinden in de contouren van een Hoofddorps schapenweitje, terwijl in Haarlem nabij de Nieuweweg een soortgelijk spoorhuis voortleeft als een rommelig grasveldje.

Bij het voormalige brugwachterhuis aan de Veldwetering in Vinkeveen is er wat die restanten betreft een schepje bovenop gedaan. Letterlijk, welteverstaan. Wie langs het voormalige spoor tussen station Vinkeveen en station Oukooperdijk loopt, kan het gesloopte gebouwtje eigenlijk niet missen. Vlak voor het houten voetgangersbruggetje nabij de Demmeriksekade ligt ten zuiden van het spoor een raar bobbelig grasveldje. Het is ietwat verhoogd in het midden en loopt langzaam af naar de randen. Het lijkt een beetje op een grafheuvel, maar dan voor een buitengewoon timide persoonlijkheid.

Dat het om een voormalig spoorhuis gaat, is niet moeilijk te zien. Op sommige plaatsen zijn de contouren van muren te zien. De boveneinden liggen precies op het maaiveld. Er groeit gras overheen, maar dat is zo dun dat het de bakstenen nauwelijks kan verhullen. De voorgevel is op die manier als een vage lijn in het veldje te volgen. Op één plek steekt een stukje van een zijmuur zelfs brutaal boven de grond uit. Het zijn onmiskenbaar de dubbelgebakken stenen die de spoorwegmaatschappij zo graag voor haar huizen gebruikte.

Wie er eventjes rondloopt – wat de beheerder gezien de prikkeldraadafscheiding kennelijk niet aanmoedigt – krijgt de bijna onweerstaanbare neiging om thuis een schep te halen en de boel bloot te leggen. Al heeft, aan een ruw gegraven kuil te zien, tot dusver slechts een hond met archeologische inslag toegegeven aan die aandrang.

Het is hoe dan ook een intrigerende plek die talloze vragen oproept. Wat is er met het spoorhuis gebeurd? spoorhuis veldweteringWaarom is het zo ruw gesloopt? Wat is de reden om de fundamenten te laten liggen? En wat is nu de bedoeling van het terreintje? Want ook dat is vreemd: hoewel het met een stevige afrastering is afgesloten van het spoorpad, staan er op het veldje twee bankjes.
Voor wie?

Advertenties

One thought on “Een timide grafheuvel

  1. Pingback: Video toegevoegd bij berichten « Sporen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s