Wandelen langs de lange leegte

Op de landkaart ziet de Aalsmeerderweg in Aalsmeer er wel interessant uit: een lang lint dat precies de route van het oude spoor volgt. Een strak vormgegeven straat die meter voor meter herinnert aan de oude Haarlemmermeerlijnen en, aan het ingekleurde fiets- en wandelpad op de kaart te zien, bovendien makkelijk is te volgen.
Wat een genoeglijke tocht moet dat worden.
En wat valt dat in de praktijk dan toch weer tegen.
Het eerste stukje in Aalsmeer mag er nog wel zijn. Na het volgebouwde emplacement bij station Aalsmeer schiet op de kruising van het Bielzenpad en het Spoorlijnpad – hulde aan de straatnaamgevers! – een opvallende dijk richting noorden. Het is een smal ding, maar opmerkelijk hoog. Het torent als een muur van gras boven de rest van de polder uit.
Boven op de dijk is een fiets- annex wandelpad aangelegd. Om dat te bereiken moet vanaf het Bielzenpad eerst een kort maar steil hellinkje worden genomen. Het zal niet een originele klim zijn, want dat hadden de lichte locomotieven waarmee de HESM reed nooit aangekund.
Vanaf het pad is goed te zien wat Aalsmeerse agrariërs onder een mooi polderlandschap verstaan. Aan de westelijke kant zijn talloze kassen verzameld waarvan sommige trouwens behoorlijk op instorten staan. Aan de oostkant bevinden zich de achtertuinen van tuinderhuizen: ruime lapjes grond met veel groen er om heen. Een atletiekbaan ergens langs het dijkje valt in dit tuinbouwlandschap een beetje uit de toon, al is het natuurlijk goed om te zien dat de verdiensten aan de ene kant van de dijk, aan de andere zijde niet alleen zijn geïnvesteerd in ruime behuizingen.
Als het Bielzenpad voorbij de Stommeerkade overgaat in de Aalsmeerderweg is er nog een kleine bezienswaardigheid: een bruggetje dat steunt op de originele pijlers. Maar daarna houdt het met fysieke herinneringen aan het spoor eventjes op. Behalve de Aalsmeerderweg zelf natuurlijk, maar daar raakt een mens redelijk snel op uitgekeken. Het is gewoon een drukke, doorgaande weg zoals er in Noord-Holland zo veel zijn. Er staat een flink aantal aardige panden langs de Aalsmeerderweg, zoals een mooi afgewerkt houten huis, ergens halverwege. Aan vrijstaande woningen en villa’s is evenmin een gebrek. Maar er zijn ook veel bouwsels waarvoor de omschrijving ‘fantasieloos’ eigenlijk nog een schitterend compliment is. Ze zijn winddicht, er zitten ramen in en er ligt een dak op en daar is dan eigenlijk alles wel mee gezegd.
Dankzij het oude spoor, dat hier tot in de jaren ’50 en op een gedeelte zelfs tot 1975 reed, beschikt de Aalsmeerderweg wel over een fijn fietspad. Waar fietsers het op dit soort wegen vaak moeten doen met een smal strookje rood asfalt, is hier speciaal voor hen een afgeschermde tweebaansweg aangelegd, zo breed dat twee zwermen scholieren elkaar vrijwel moeiteloos kunnen passeren. Zelfs een uitgeweken wandelaar kan er terecht en dat is maar goed ook want het trottoir langs de weg is om een of andere duistere reden weer buitengewoon smal en op sommige plaatsen ook ongekend hobbelig.
Het is trouwens niet alleen vanwege dat trottoir een slecht idee om de Aalsmeerderweg wandelend te verkennen. Wat is die weg lang. En saai. Er valt niets te beleven, op een bezoekje aan de plaatselijke Hoogvliet en een megatuincentrum na.

Nabij het Amstelveense dorpje Bovenkerk houdt het spoor plotseling op. Wegenbouwers hebben er een enorm kruispunt op de oude spoordijk gekwakt. Als de oude lijn vervolgens weer opduikt, blijkt ze voor een deel te zijn veranderd in een autoweg zonder fiets- of voetpad. Om bij het eindpunt van dit baanvak te komen, station Bovenkerk, is een wandeling nodig door het gelijknamige dorpje. Wat helemaal niet onplezierig blijkt te zijn. Bovenkerk is klein, maar is smaakvol gebouwd – waarvan de kolossale Urbanuskerk een opvallend voorbeeld is. Het dorp heeft bovendien leuke doorkijkjes naar de Poel, een prachtige, met veel groen omringde waterplas. Het is wel een langgerekt dorp, waarbij naar goed HESM-gebruik het stationnetje aan de rand van de bebouwing is neergezet. Er moet dus nog een aardig stukje worden doorgestapt voordat het eindelijk eens opdoemt. Maar dan is het gebouwtje ook met de beste wil van de wereld niet te missen. Het is namelijk een van de weinige stations langs de oude Haarlemmermeerlijnen die nog altijd iets voor de deur hebben wat bij zo’n halteplaats hoort.
Rails.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s