Mooi meegenomen, zo’n spoorhuis

Jan Onos kreeg zijn spoorhu is nummer 17 begin jaren ’90 als een soort extraatje. Hij was samen met zijn broer op zoek naar een nieuwe plek voor hun garage annex plaatwerkerij. Op een gegeven moment stuitten ze op het spoorhuis aan de Venneperweg, langs de Nieuwerkerkertocht. ,,Op het terrein achter dat huis was meer dan voldoende plaats voor ons bedrijf. Het huis zelf, tja, dat was mooi meegenomen.”
In 1992 trok Jan Onos erin – zijn broer bleef in Lisserbroek wonen – en een paar jaar later knapte hij het huis op. ,,De vorige eigenaar had het weliswaar al stevig onder handen genomen. Het was flink uitgebreid, maar sommige onderdelen vond ik niet erg fraai. Hij had er bijvoorbeeld een dakkapel op gezet die absoluut niet bij de rest van het huis hoorde. Een lelijk rechttoe rechtaan ding, een vierkante bak die er maar raar uitstak. Om het beeld wat mooier te maken, heb ik om die dakkapel een speciale goot aangebracht met dezelfde soort houten steunbalkjes die je ook vindt onder de dakgoot van het huis. Kijk, ik heb er een zelfde soort krul in laten maken. Dat lijkt toch sprekend, niet?”

Ook bij andere onderdelen van zijn opknapbeurt in de jaren ’90 probeerde hij de oude uitstraling van het gebouw zo veel mogelijk terug te brengen of te behouden. ,,Ik vind dat ik het dak mooi heb aangepakt”, zegt Onos trots. ,,De oude pannen waren helemaal op. Overal waren kleine stukjes vanaf. Daar kon ik niet veel meer mee. Ik heb ze daarom allemaal vervangen, maar wel door dezelfde soort geglazuurde, glinsterende pannen. Dat hoort gewoon bij dit gebouw.”
Ook binnen heeft Onos het huis aangepast aan de eisen van de tijd, al kon hij niet alles doen wat hij wilde. ,,Het is, naar onze smaak, een beetje onlogisch ingedeeld. Alles is naar de haarden en de schoorsteen toe gebouwd die midden in het huis staan. Ik had het graag helemaal opnieuw ingedeeld, maar die schoorsteen blijkt dan een enorme sta-in-de-weg.”
Spoorhuis 17 is destijds gebouwd als een soort dienstwoning bij haltegebouw 18, enkele tientallen meters verderop aan de Venneperweg. Beide lagen ooit aan de rand van Nieuw-Vennep, een behoorlijk eind buiten de bebouwing. Dat is nu wel anders. Onos heeft de nieuwbouw aan de andere kant van de Nieuwerkerkertocht met zeer gemengde gevoelens zien verrijzen. ,,Voordeel is dat je nu op een steenworp afstand een prima winkelcentrum heb gekregen”, geeft hij toe. ,,Maar je uitzicht is weg. We hebben nu een groot donker gebouw tegenover ons staan. Volgens de architect komen daar de vormen van een boerderij in terug. Heb jij ooit zo’n boerderij gezien? En het is ook heel veel drukker hier in de buurt. Naar mijn idee te druk.”
In zijn ruime, fraai aangelegde tuin is er van het rumoer van Getsewoud echter niet zo veel te merken. Een brede weg, een busbaan, een flinke singel en een klein wandelparkje scheppen een afstand tot de overburen waar menig Randstedeling stinkend jaloers op zal zijn. De zware, smeedijzeren hekken om het huis houden passanten, mochten die het terrein al op willen, bovendien moeiteloos buiten.
Van het oude spoor, waarop de tuin is aangelegd, is vanzelfsprekend niets meer te zien. Toch dicteren de oude resten van de lijn de inrichting, zij het op een heel subtiele manier. ,,Die lindeboompjes daar hadden we aanvankelijk op een heel andere plek willen zetten. Maar daar kwamen we de grond niet in. Waarschijnlijk lagen daar nog bielzen, of zo. Er was in elk geval geen beginnen aan. Toen hebben we ze maar een paar meter verder gezet.”

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s